Dawno, dawno temu...czyli nasza historia
DAWNO, DAWNO TEMU…..
1928 r.– początki Przedszkola w Bolesławcu. Mieści się ono w prywatnym domu i utrzymywane jest przez Komitet Rodzicielski. Wychowawcą w przedszkolu jest p. Świnarska. Składki rodziców i fundusze zebrane na różnego rodzaju imprezach przeznaczone są na utrzymanie lokalu, zakup opału oraz na pensje nauczycieli. Dzieci nie mają możliwości korzystania z dożywiania.
1939-1945 – II wojna światowa. Przedszkole zawiesza działalność.
1945 – Inspektorat Oświaty w Wieluniu organizuje Przedszkole w lokalu „Kasy Stefczyka”. Wychowawstwo obejmuje p. Bronisława Syguła, która pracuje w bardzo trudnych warunkach do roku 1948.
1948 – odchodzi z pracy p. B. Syguła, a wychowawstwo obejmuje p. Strzelczyk. Do Przedszkola uczęszcza 14 dzieci, stanowiąc jedną grupę przedszkolną. W Przedszkolu znajdują się dwie sale wyposażone w ławki szkolne, wieszak i biurko. Dzieci do dyspozycji mają stare klocki i szmaciane lalki. Dożywianie dzieci finansowane jest ze składek rodziców i pomocy paczek zagranicznych. Wieczorami odbywają się zebrania rodziców, na których omawiane są bieżące problemy Przedszkola. W skład Komitetu Rodzicielskiego wchodzą panie: Moskowa, Tylkowska, Słowińska, bardzo zaangażowane w pomoc dla przedszkola.
1949 – w styczniu tego roku odbywa się uroczystość choinki noworocznej. Dochód zebrany podczas uroczystości przeznaczono na zakup 10 stolików, 40 krzesełek i kredensu do kuchni. Dochód z kolejnej uroczystości, która miała miejsce w marcu, przeznaczono na zakup węgla i opłacenie kucharki. Do Przedszkola uczęszcza 30 dzieci. Lokal obecny nie spełnia już odpowiednich warunków, zachodzi więc konieczność zmiany. Latem tego roku przedszkole zostaje przeniesione do prywatnego domu p. Kubackiej, gdzie warunki są znacznie lepsze. Jesienią zakupiono do Przedszkola nowe zabawki i naczynia kuchenne z funduszy zebranych podczas kolejnej uroczystości przedszkolnej.
1950 – 1951 – kolejne trudne lata dla Przedszkola. Liczba dzieci zwiększa się i znów zachodzi konieczność zmiany lokalu. Aktywnie działający Komitet Rodzicielski, w składzie: M. Kopydłowska, H. Nowakowska, M. Konarkowska oraz pomoc Wydziału Oświaty w Wieluniu skutkują tym, że dla Przedszkola zostaje przyznany stary barak. Po wykonaniu niezbędnych remontów Przedszkole ma teraz 3 sale i kuchnię. Do Przedszkola uczęszcza 45 dzieci. Powstają już dwie grupy wiekowe: starszaki i maluchy. Wychowawstwo obejmuje dodatkowo p. Otylia Włodarska, a kucharką jest p. Katarzyna Majewska.
1952 – Wydział Oświaty w Wieluniu wydaje zarządzenie, by wychowawczynie nie mające kwalifikacji dokształcały się. Grupa 25 czynnych nauczycieli z powiatu zaczyna więc dokształcanie w Szkole Pedagogicznej w Wieluniu. W Przedszkolu założono światło, dobudowano płot i urządzono ogródek oraz zakupiono szafę na pomoce naukowe. Do Przedszkola uczęszcza 50 dzieci. Wychowawstwo obejmuje p. Krystyna Stępień.
1953 – 1954 – dalsze prace nad ulepszaniem wyglądu i warunków bytowych Przedszkola. Oprócz trzech sal udaje się jeszcze przystosować kolejne pomieszczenie na jadalnię. W 1953 r. odchodzi wychowawczyni p. Krystyna Stępień, a przychodzi p. Barbara Krawczyk. Jednak ona również odchodzi we wrześniu 1954r., a na jej miejsce przychodzi p. Krystyna Bzik. Dla dzieci zakupiono nowe zabawki oraz radio. Częste są wizytacje p. Warszawskiej, która docenia zaangażowanie rodziców i personelu.
1955 – powstaje nowy powiat Wieruszów, z czym wiąże się wiele zmian organizacyjnych. Inspektorem od spraw przedszkoli jest teraz p. Helena Grzegorek. Dyrektorem Szkoły Podstawowej w Bolesławcu jest p. Florian Rojek. Wychowawcy w Przedszkolu to nadal panie: Krystyna Bzik i Helena Strzelczyk. Do Przedszkola zakupiono adapter i płyty oraz powiększono jadalnię.
1956 – zostaje wybrany nowy Komitet Rodzicielski. W jego skład wchodzą: p. Leon Rychłowski, Maria Braś, Irena Dyszlewska. Zorganizowano szatnię i umywalnię. W podwórku zostaje pobudowana szopa oraz ubikacje. Plac zabaw posiada nowe urządzenia, powstaje też ogródek warzywny.
1957 – następuje uroczyste przemianowanie Przedszkola z wiejskiego na miejskie przy udziale inspektora Piotra Winkowskiego. Polepszają się warunki żywieniowe. Dzieci mają teraz dwa posiłki dziennie: śniadania i obiady. Zwalnia się kucharka p. Majewska, a na jej miejsce zostaje przyjęta p. Witkowska. Etat woźnej obejmuje p. Łucja Bejm. Frekwencja w Przedszkolu jest nadal wysoka.
1958 – 1959 – Przedszkole otrzymuje zabawki i pralkę z Inspektoratu Oświaty w Wieruszowie. Umiera kucharka p. Witkowska, a na jej miejsce zostaje zatrudniona p. Marta Warmuzek. Warunki w Przedszkolu pogarszają się. Barak, w którym znajduje się Przedszkola jest w coraz gorszym stanie. Pojawiają się pierwsze głosy o potrzebie budowy nowego przedszkola. W tym samym czasie z wielkim trudem rozpoczynają się prace przy budowie domu kultury. Dzieci z Przedszkola udają się na wycieczkę wozami do „Domu starców”, gdzie są bardzo miło przyjęte.
1960 – 1961 – lata te nie przynoszą nowych zmian w Przedszkolu. Personel jest ten sam. Do Przedszkola uczęszcza 55 dzieci. Zakupiono nowe dywany, chodniki, linoleum. Ściany zostały obite kocami i gobelinami w celu ocieplenia pomieszczeń. Często odbywają się zebrania wychowawczyń w Wieruszowie. Istnieje bardzo dobra współpraca między pobliskimi przedszkolami. Na „Dzień Dziecka” organizowane są co roku wycieczki do lasu. Zmienia się skład Komitetu Rodzicielskiego. Obecnie są w nim: p. Piotr Krupot, p. Irena Skiba i W. Bura.
1962 – w Bolesławcu powstaje Spółdzielnia Mieszkaniowa. W związku z tym pod budowę mieszkań zostają zabrane place pożydowskie, w tym również plac na którym był plac zabaw i ogródek warzywny Przedszkola. Dzieci nie mają miejsca na zabawę na świeżym powietrzu. Korzystają z boiska sportowego, bawią się na zamku, wędrują na łąki. Budowa nowego przedszkola stoi pod znakiem zapytania, gdyż w planie jako pierwsza ma powstać nowa szkoła. „Dzień Dziecka” przedszkolaki spędzają wspólnie z dziećmi i wychowawczyniami z przedszkoli z Wójcina i Chruścina oraz szkołą z Bolesławca.
1963 – rozpoczynają się prace przy budowie szkoły 1000-lecia. Zmieniają się godziny pracy Przedszkola z 5 do 7 godzin dziennie przychylając się do potrzeb rodziców pracujących. Polepszają się warunki żywieniowe. Dzieci korzystają z trzech posiłków dziennie. Zakupiono dwa dywany i nowe radio. We współpracy ze szkołą odbywają się uroczystości: choinka, „Dzień Dziecka”, zakończenie roku szkolnego.
1964 – domy w „Spółdzielni Mieszkaniowej” pobudowane. Szkoła 1000-lecia oddana do użytku. Tylko Przedszkole musi nadal funkcjonować w starym baraku ze szparami w ścianach. Frekwencja w Przedszkolu coraz większa i nie wszystkie dzieci mogą zostać przyjęte do Przedszkola. Współpraca ze szkołą jest bardzo dobra, nauczyciele starają się służyć pomocą w każdej sytuacji.
cdn.
